Czym jest GRI

GRI w jednym zdaniu

GRI (Generative Readiness Index, Wskaźnik Gotowości na AI) to wskaźnik w skali 0 do 100, który mierzy, jak dobrze strona internetowa jest przygotowana na to, by modele AI (ChatGPT, Claude, Gemini, Perplexity, Grok, DeepSeek) rozumiały ją i cytowały w swoich odpowiedziach. Im wyższy GRI, tym większa szansa, że AI wskaże tę firmę, gdy użytkownik zapyta o jej kategorię.

Dlaczego to ma znaczenie

Coraz więcej osób nie wpisuje już zapytań w Google, tylko pyta wprost AI: „jaki jest najlepszy dentysta w Gdyni", „polećcie kancelarię od spraw rozwodowych", „która firma robi X". Jeśli model AI nie rozumie Twojej strony, nie wskaże Cię w odpowiedzi. Dla użytkownika po prostu nie istniejesz. GRI pokazuje, na ile jesteś w tej grze widoczny, zanim stracisz klienta na rzecz konkurencji, którą AI zna lepiej.

To jest nowa dyscyplina, GEO (Generative Engine Optimization), czyli optymalizacja pod silniki generatywne, tak jak SEO było optymalizacją pod wyszukiwarki. GRI jest miarą w tej dyscyplinie.

Z czego składa się GRI: sześć komponentów

GRI to ważona suma sześciu obszarów. Każdy z nich odpowiada za inny sygnał, który modele AI biorą pod uwagę, ustalając, czy mogą zaufać stronie i ją cytować.

1. Sygnały Schema (waga 22%). Dane strukturalne (Schema.org, JSON-LD): organizacja, FAQ, opinie i oceny, produkty, usługi. To język, którym strona tłumaczy AI, czym jest i co oferuje. Najwyższa waga, bo to najczytelniejszy dla maszyn sygnał.
2. Sygnały E-E-A-T (waga 18%). Ekspertyza, doświadczenie, autorytet, zaufanie: strona „o nas", zespół i autorzy, kontakt, dane w stopce, wzmianki zewnętrzne, dowody społeczne. AI premiuje źródła, za którymi stoją realni, weryfikowalni ludzie.
3. Treści porównawcze (waga 18%). Artykuły porównujące, poradniki zakupowe, strony FAQ, przypadki użycia. To treści, które AI najchętniej cytuje, bo wprost odpowiadają na pytania użytkowników.
4. Sygnały zaufania (waga 18%). Polityka prywatności, regulamin, polityka zwrotów, liczba opinii, telefon, adres, znaki zaufania. Sygnały, że firma jest prawdziwa i bezpieczna.
5. Zdrowie techniczne (waga 12%). Mapa strony, robots.txt, kanoniczne adresy, szybkość ładowania (LCP, CLS), HTTPS. Fundament, bez którego AI nie dotrze do treści.
6. Dostępność dla modeli AI (waga 12%). Czy boty AI faktycznie mają dostęp do treści: robots.txt nie blokuje crawlerów AI, brak twardej blokady botów (np. domyślna reguła Cloudflare), treść nie jest ukryta wyłącznie w JavaScript. Pomocniczo, opcjonalnie, plik llms.txt jako wschodzący standard kuratorowania treści dla modeli. Uwaga uczciwa: llms.txt to dopiero propozycja standardu, bez potwierdzonej adopcji u głównych crawlerów, więc traktujemy go jako sygnał pomocniczy, nie warunek. Kontrolą dostępu jest robots.txt, nie llms.txt.

Skala GRI: pięć klas

GRI od 0 do 100 przekładamy na pięć klas, żeby wynik był od razu czytelny:

• A (90 do 100): wzorowa gotowość. AI rozumie stronę i ma mocne podstawy, by ją cytować.
• B (70 do 89): dobra gotowość, kilka obszarów do dopracowania.
• C (40 do 69): średnia. Strona jest częściowo czytelna dla AI, ale traci na konkretnych brakach.
• D (20 do 39): słaba. AI ma niewiele, na czym oprzeć cytowanie.
• F (0 do 19): brak gotowości. Dla modeli AI strona jest praktycznie niewidzialna.

W praktyce większość polskich firm z sektora MŚP plasuje się dziś nisko, w okolicach klas C i D. To znaczy, że przewaga jest do wzięcia: kto pierwszy uporządkuje te sygnały, tego AI zacznie cytować, zanim zrobi to konkurencja.

Jak mierzymy GRI

Wstępny audyt (bezpłatny) analizuje sygnały na samej stronie głównej i daje wynik GRI w kilka minut. To wskaźnik gotowości on-page (czytelności dla AI) na podstawie tego, co widać na stronie — nie pomiar realnej widoczności.

Pełna widoczność w AI zależy też od autorytetu marki poza domeną (wzmianki, cytowania, obecność w innych źródłach, które modele AI biorą pod uwagę). Ten obszar pokrywają głębsze poziomy audytu, w których realnie odpytujemy modele AI i sprawdzamy, co i jak mówią o marce.